musikalegi

Talde berezia dugu The Wave Pictures.

Iazko urtean argitaratutako diskoak arrakastatsua sortatu zitzaien.

Hona hemen froga bat.

Batzuetan Violent femmes gogorarazten naute, beste batzuetan Sid Barret-en haserako Pink Floid bikain haiek, beste batzuetan nik zein dakit ze talde.

Nolanahi ere, konparazioak konparazio, talde bikaina.

Iazko urtean disko bikain bat argitaratu zuen talde bat zuekin entzuteko gogoa piztu zait.

Taldea The Dodos da. Definitzeko zailak. Entzun ea gogoko dituzuen.

Indarrean dator Karmen, eta zer hobeto hori demostratzeko, ostiralean, uztailak 17-an, herrian izango dugun kontzertua baino. Horretarako, Euskal Herriko talde esanguratsuenetako bi elkartuko dira Alegiako plazan, Ama Say eta Delorean.

Deloreanek dantzarako rock bikaina eskaintzen digu eta Ama say-ek, aire fresko bat bezala izan zenak Euskal herriko musikarentzat, garai haietako mailako kontzertua eskaintzen badigute, ni pozik.

Michael Jackson-en heriotzak txoko guztiak bete dituen honetan, deigarria iruditu zitzaidan, lehengo larunbatean, euskadi irratiko mahai-inguru batean, Nafarroako PSN-ko alderdikide Euskaldun batek (bereiz ditzagun Euskaldun eta Euskal Herritarra), Michael Jackson-ek eginiko larru azal aldaketa kritikatu zuen, argudiatuz abeslariaren konplexu, fama nahia eta abar.

Horretaraino erabat ados.

Baina segidan berak ere hantzeko gauza egiten duela pentsatu nuen, Espainiar partidu politiko bateko militantea izaki. Hau da, nola egon daiteke euskaldun bat bere kultura une oro zanpatzen ari den partidu batean? Agian ezjakintasunagatik, agian gaizki eramaniko konplexuengatik, agian protagonismo hutsagatik, agian bereziak sentitzeagatik, agian diruagatik, agian koefiziente maila bajuagatik…

Nik behintzat beste arrazoirik ez dut ikusten.

Lehengo batean, lagun batek Mexican Institute of Sound taldetaz hitz egin zidan.

Nahasketa polita egiten dutela aipatu zidan, proposamen dantzagarria dela. Eta hori entzun eta nire laguna fidatzekoa denez, hortxe joan nintzen youtube-ra. Ea zuek ere gogokoa duzuen.

GARA-ren WEB orrian irakurri dudanez, BBK Live jaialdian, Echo and the Bunnymen talde mitikoak jo behar omen du. Hori aprobetxatuz, entzun ezazue bere abesti mitikoetako bat.

Tori…

Aurreko post batean, Gogol Bordello taldeari buruz idaztea pentsatua nuen baina azkenean Les Négresses vertes-i buruz hitz egin nuen.

Beraz, gehiago pasatzen utzi gabe, hemen aurkeztu nahi dizuet Gypsy Punk estiloko talde bikain hau. Sekulako zuzenekoak eskaintzen omen dituzte.

Prestatu zaitezte dantza eta parrandarako.

Euskal Herritarrok, Konplejuz beterik gaudela ematen dit. Konplejuak, geure burua ideologikoki argi eta garbi definitzeko.

Halere, bada jendea garbi definitzen dena, konpleju hauetaz askorik ez dakien jendea, adibidez Bizardunak taldekoak , beraien arabera FOLK RADICAL VASCO, NAFAR HERRI (HIRI) KANTA BERRIAK egiten duen taldea.

Perzepzioaren arabera, 8 minutu eta 23 segundo eternitate bat edo unetxo bat iruditu dakiguke.

Mezetako 8 minutu eta 23 segundo, mezetara joan beharra izaten nuen garai haietan behintzat, eternitate aspergarri bat iruditzen zitzaidan. Imajinatu meza guztia, “nitecuento” (agian gaur egun, eukaristi modernoagoak eta entretenigarriagoak egiteko gai dira, ez det uste baina…).

Aldiz, The Horrors taldearen ‘Sea within a sea’ abesti latzaren 8 minutu eta 23 segundoak entzun eta denbora tarte txiki bat perzibitzen duzu.

Beno, zuek ikusi edo entzun.

Unibertsitatean eginiko lagun batek, talde honi buruz idatzi zidan. Bere belarriek, orduan bezain fin jarraitze ote zuten jakiteko asmoz, teknologi berriek eskaintzen dizkiguten baliabideak erabiliz, Eagles Of Death Metal taldeari buruzko informazioa irakurtzeari eta abestiak entzuteari ekin nion.

Espero nuen bezala, etzidan hutsik egin, eta asko poztu ninduen, oraindik, orduko toke makarra hori soinean duela ikusteak.

Booggie-a eta bazilea gustoko baduzue…