Egungo gizartea indibidualista denik ezin ukatu. Geure premiak bete ahala, bost axola beste guztia. Tarteka, “ze pena ..” esan eta segi aurrera.
Bada jendea, ordea, honi kontra eginez, bildu eta nahi duten/dugun guztientzat gauzak egiteko prest daudenak, bere denbora eskainiaz.
Horietako batzuk dira gure herrian, Alegian, irailaren 15 inguruan Kalebeheko festak antolatzen ibiltzen direnak. Eta badirudi, aurten ere izango direla.
Eta ospatzeko, dantzarako musika bikaina igiten duen Señor Coconut Alemaniar-Txiletar honen musika.
P.D.Bukatzeko, galdera bat egin nahi nuke. Blogak, indibidualizazioaren adierazle ote dira?
Karmen-en eguna iritsi da, eta horrekin batera Alegiako jaiak.
Musika emanaldiei dagokionez Ruper Ordorikaren kontzertua genuke ekintza azpimarragarrienetako bat (asteartea 15).
Ezin ahaztu ezta ere, Tapia eta Leturia, Boulebarreko kontzertuak, berbenako taldeak, txarangak, herriko trikitilariak, dultzaineroak… bejondiela denei.
Eta girotzeko har ezazue Joseba Sarrionaindiaren hitzetan oinarritutako Ruper-en Hiriak abestia. Bi maisu helburu bati loturik.
Clinic taldearen bi abesti eskaini nahi dizkiot nahi duen edonori. Eskaintza jasotzen duenak, jakin dezala liverpool-goa dela, beraien musika konponketa elektronikoaz jazten duen indie-rock talde hau eta Radiohead-ekin jotzekoa dela udako kontzertu erraldoi horietako batean. Eta kontzertuak maskarilekin ematem dituztela. Besterik gabe, zeontzat.
Zuzeneko latza erakutsi nahi dizuet, oraingo post honetan. Taldea ANIMAL COLLECTIVE da.
Zer esan beraietaz, iazko diskorik hobenetariko bat argitaratu zutela? Beste mundu batekoak diruditela? Bere koktelera musika estilo askotaz betea dagoela? Zenbaitetan Beach Boys gogorarazten didatela? Dena dela, horrelako kontzertuak ikusita, soberan hitzak. Zirraragaria. Latza. Eta hemen, oraindik ere, zenbaitetan “bakailoa” entzuten.. “manda-huevos”
Gaur, aberri eguna den egun honetan, musika alde batetara utzi eta hitzei lekua eskaintzea pentsatu dut, Mikel Sorauren historialariaren hitzak hain zuzen. Nafarroaren izaerari buruz da.
Sartu Nabarralde-n eta antzeko artikulu pila aurkituko duzue.
Musika, neretzako, sentimenduen deskribapen bat izan ohi da. Eta gaur, gorputz makarra dauket. Musika makarra entzun nahi det. Eta zuen laguntzarekin, ideia ona izango dala pentsatu det, abesti makarrenHIT ZERRENDA bat osatzea. Horretarako gustatuko litzaidake animatuko bazinateke eta zuentzat makarrena den abestia zein den esango bazenukete. Ea zer moduzko zerrenda egiten dugun. Animatu
Nik, nere ereserki makarra bezala, SLADE taldearen Cum On Feel The Noize abestia aukeratu det: abesteko era, estribiloa, agertokiko jarrera, glam-aren ikuspegia… makarra, ganberroa, ironikoa. Kontzertu makarra eskaintzeko ezinbesteko abestia.
Youtube eta lastfm-n dagoen informazioa darabilkin orrialde bat sortu dute. Bere izena esfresh da. Bideoak ikusi eta beraiekin zerrendak egiteko aukera ematen du eta horrekin batera, Lyrics Wiki-ren bidez abestiaren letra eduki. Ordenagailuan denbora pasatzeko asmakizun bikaina.
Beste orrialde bikain bat Musicr da. Bideo, abesti letra eta argazkia pilo bat gordetzen ditu. Erabiltzen dituen iturriak Youtube, Yahoo Unlimited, MTV… dira. Latza.
Post hau, bideorik gabe editatuko dut, kasu honetan musika zuek jarri. Onindizuela
Urtero, azaroak 20 dituenean, lagun bat zoriontzeaz aparte, Euskal Herritarroi, (Katalan, Galiziar eta Espainiarrei bezelaxe) ikaragarrizko kalte egin zigun tipo baten heriotzaz oroitzen naiz (makinak arnasa lasai hartuko zuen) .
Urtero, azaroak 20 dituenean, lagun bat zoriontzeaz aparte, gure amon-attonek, gurasoek, senideek eta lagunek pasako zituzten 40 urteko oinazeetaz gogoratzen naiz.
Urtero, azaroak 20 dituenean, lagun bat zoriontzeaz aparte, tipo horren inguruko jendilajea besteoi demokrazi lezioak ematen ikusteak sekulako inpotentzia sortarazten dit eta are gehiago, gainontzeko politikariek, nolako hipokrisiarekin, jendilaje hori onartzen duten ikusteak. Eta ez onartu bakarrik, jendilaje horren jarraitzaileak ugaritzea eta kalera harrotasunez ateratzea lortu bai dute.
Urtero, azaroak 20 dituenean, lagun bat zoriontzeaz aparte, Diario Vascon, urtero bezala tipo horren eta bere lagunaren eskelak ikustean, egunkari Espainiar horrek gurean duen arrakastaz galdetzen naiz (Bocento taldeko egunkari guztietaz bezala). Eta etsipena sortzen dit jendeak DV neutrotzat hartzea.